twitter

Is Twitter het wel waard om als kerk mee te experimenteren?

RipTwitterJe kunt kerken adviseren met Twitter te gaan experimenteren maar heeft Twitter eigenlijk nog wel toekomst?

Deze opmerking volgde op ons blog over het gebruik van Twitter door kerken. Het is een goede en relevante opmerkingen, vindt Esther de Hek (lid van het projectteam van ‘Kerk-zijn online). Daarom gaat zij er in dit blog dieper op in.

Begin deze maand was de hashtag ‘#RIPTwitter’ populair op Twitter. Twitter had aangekondigd wijzigingen aan te brengen in de tijdlijn en dit schoot veel twitteraars in het verkeerde keelgat. Even daarvoor waren cijfers gepresenteerd waaruit bleek dat het aantal actieve twitteraars ook in Nederland flink was teruggelopen.

Sterfhuis

De cijfers liegen er niet om: de populariteit van Twitter is tanende. Het aantal actieve gebruikers daalt, vooral veel jongeren verlaten het sociale medium, juist een leeftijdsgroep die Twitter nodig heeft voor de toekomst. Ook doet het bedrijf het slecht op de beurs. Is een advies aan kerken om met zo’n ‘sterfhuis’ te gaan experimenteren wel op z’n plek, kun je je afvragen?

Het relatief kleine Twitter is groot genoeg om als lokale kerk honderden mensen te bereiken. Een prachtkans dus.

Hyves na?

Zonder de ogen te sluiten voor bovenstaande feiten is Twitter het nog steeds waard ook door kerken serieus genomen te worden, geloof ik. Ik acht de kans niet groot dat Twitter – zoals wel gezegd wordt –  het ooit zo populaire Hyves nagaat dat eind 2013 opgeheven werd als sociaal netwerk.

Maar al zou het sociale medium over 3 jaar niet meer bestaan, dan nog is het advies om als kerk actief op Twitter te zijn op zijn plaats.

Waarom?

  1. Het relatief kleine Twitter is groot genoeg om als lokale kerk honderden mensen te bereiken. Een prachtkans dus.
  2. Twitter ontwikkelde zich afgelopen jaren tot sociaal medium waarmee je niet de massa moet willen bereiken maar specifieke doelgroepen. Juist voor lokale kerken (die niet voor massa hoeven te gaan) zijn Twitter-doelgroepen daarom interessante doelgroepen. We hebben het dan bijvoorbeeld over: buurtbewoners, medechristenen in buurt en/of plaats, lokale partners als wijkzorg, wijkcentra, de Voedselbank, Vluchtelingenwerk, andere kerken in buurt en/of plaats, collega-predikanten en –pastores, twitterende gemeenteleden.
  3. Twitter biedt specifiek mogelijkheden om bij deze doelgroepen onder de aandacht te komen, hun interesse te wekken, hen van informatie te voorzien, met hen in contact te komen en het gesprek aan te gaan.
  1. Door zijn sterke opinie- en informatiefunctie biedt Twitter kerken de kans om mee te doen met het maatschappelijk debat en zo kerk midden in de samenleving te zijn.

Er is alleen te weinig best practice, dus is het goed om als kerk gewoon het experiment aan te gaan.

Account in onbruik geraakt

In het vorige blog over Twitter schreef ik al dat een kerkelijk Twitter-account effectief inzetten visie, tijd en energie vraagt. Simpel is dat niet, daar moeten we eerlijk in zijn.

Dat we nog te weinig zien dat Twitter relevant kan zijn voor lokale kerken komt met name omdat kerken nog niet vaardig lijken Twitter actief in te zetten. Gebruiken kerken Twitter dan doen ze dit vaak zonder visie op doel, doelgroep en content.

Of een account is ooit aangemaakt maar al snel in onbruik geraakt. Ook heerst de gedachte dat Twitter overbodig is omdat de kerk met het grotere en makkelijker in te zetten Facebook toch iedereen bereikt.

Dat Twitter niet bruikbaar kan zijn voor lokale kerken is daarmee echter nog niet aangetoond. Er is alleen te weinig best practice, dus is het goed om als kerk gewoon het experiment aan te gaan.

Tips

Weten hoe je dit aanpakt? Blijf ons volgen, binnenkort delen we enkele handzame, werkbare tips om als lokale kerk te (her)starten met effectief twitteren.

offline

Johannes van den Akker: ‘Vasten van sociale media is saai en niet sociaal’

johannesOok deze Vastentijd (of Veertigdagentijd) doen mensen het weer: vasten van sociale media. Ze gebruiken komende weken minder Twitter, Facebook en Instagram of zijn er totaal afwezig.

Enkele jaren geleden vastte ook Johannes van den Akker – inmiddels abt van het Amsterdamse Kleiklooster – 40 dagen van sociale media. Over hoe dit hem beviel, blogde hij naderhand op Social Missie. Met toestemming van Johannes plaatsen wij zijn blog opnieuw.

Iets meer dan 40 dagen geleden schreef ik hier op Social Missie waarom je wel of niet zou moeten vasten van sociale media. Ik heb het gedaan, maar het is me niet goed bevallen. Ik zal uitleggen waarom.

Het had vele voordelen…

Natuurlijk had het vele voordelen, het thuisfront was blij dat ik wat minder vaak met m’n telefoon in de weer was, ik kon niet acuut mijn mening spuien over allerhande zaken en ik had meer rust voor het lezen van boeken, kranten en artikelen voor m’n studie. Kortom, ik liet me (sociaal) beperken tot mijn fysieke omgeving en hoefde dat niet uit te breiden met een digitale omgeving.

En toch is het me niet goed bevallen

Het belangrijkste nadeel was dat je veel zaken minder (intensief) meemaakt. Bijvoorbeeld het gemeenschapsleven van de gemeenschap waar ik bij hoor, Stroom Amsterdam. Zonder Facebook werd mijn deel van het gemeenschapsleven beperkt tot de fysieke ontmoetingen; ik heb gemerkt dat dat ineens wel heel weinig is.

Je mist verjaardagen, je mist geboortes (ja, na een paar dagen ben je er wel van op de hoogte), je mist hulpvragen voor activiteiten rondom Stroom, je mist het hele voorbereidingstraject / toeleven naar de Stille Week. En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Mijn participatiegraad binnen de gemeenschap was simpelweg op een erg laag pitje gezet. Of de anderen dat gemerkt hebben? Misschien niet, maar dat is niet zo belangrijk.

In m’n eentje tv kijken

Een ander nadeel in dit verlengde: met sommige tweeps ‘trek je bijna dagelijks op’ en deel je wat je bezighoudt of opvalt of stoort of inspireert of… En met sommigen doe ik dat al zo’n vier jaar. En dan stopt dat ineens.

En als laatste. De afgelopen veertig dagen heb ik alleen, in ‘m’n eentje’ TV gekeken. Althans, zo voelde dat. Want ik kon niet met anderen bespreken of becommentariëren wat ik zag. Ik kon niet lezen wat anderen vonden van gesprekken en interviews.

Het was saai

Maar daarom ook niet sociaal? Onder andere. Maar ook omdat er tegenwoordig zo veel op internet staat en wordt gepubliceerd dat je elkaar nodig hebt om op de krenten in de pap gewezen te worden. En te wijzen. Jullie hebben een hoop gemist aan boeiende artikelen die ik heb gelezen en niet heb kunnen delen :-).

Het had invloed op mijn ‘belonging’

Gerard Delanty merkt in zijn boek ‘Community’ op dat communicatie als medium de belangrijkste expressie is van ‘belonging’. Ik heb gemerkt dat dat klopt. Het had invloed op mijn belonging ten opzichte van Stroom, vrienden op Twitter en Facebook.

Ja, er wordt nog al eens besmuikt gesproken over het sociale van sociale media. En dat snap ik best. Natuurlijk doe je je soms beter voor dan je bent, maar dat doe je voor de telefoon ook. En natuurlijk zijn er gradaties in vrienden op Facebook, maar ook die gradaties zijn op een feestje prima aan te wijzen.

Waarom ik hier nog weer eens dat sociale onderstreep? Omdat ik heb gemerkt dat het van groter belang is in ons hedendaagse repertoire van sociale vaardigheden dan vaak wordt gedacht. Nee, dat geldt niet voor iedereen. Maar ja, dat geldt wel voor een steeds grotere groep mensen.

En niet te vergeten – dit is immers een blog voor onder andere voorgangers en dominees – dat geldt ook bij jou in de kerk. Belonging, ook middels Facebook en Twitter. Hou je daar rekening mee?

twitter

‘Experimenteer als kerk minstens een halfjaar met Twitter’

Foto EstherKerken lijken niet goed raad te weten met Twitter en maken er daarom weinig actief maar vooral effectief gebruik van. Dat is jammer, vindt Esther de Hek, lid van het projectteam van Kerk-zijn online en zelf actief twitteraar.

Kerken zouden volgens Esther minstens een halfjaar actief op Twitter moeten zijn om zelf te ontdekken welke mooie kansen dit sociale medium de kerk biedt.

Twitter is in Nederland een bekend sociaal medium, 2,6 miljoen Nederlanders hebben een account. Vergeleken met Facebook (9,6 accounthouders in Nederland) is Twitter echter een kleintje en – niet onbelangrijk – ook een ingewikkelder sociaal medium.

Ik merk dat veel mensen het nut van Twitter niet inzien en twitteren daarom verspilde tijd vinden. Dat is jammer, vooral omdat er zo voor bepaalde gebruikersgroepen kansen blijven liggen. Bijvoorbeeld voor kerken.

Van interactie is nauwelijks sprake, er wordt vooral gezonden.

Tweets van kerken zijn heel vaak saai

Predikanten hebben afgelopen jaren Twitter wel ontdekt, een aanzienlijk deel van hen twittert dan ook. Maar kerken zelf – dus lokale kerkelijke gemeenten – lijken niet goed raad te weten met het sociale medium. Ze hebben wel accounts maar:

  • op meer dan de helft gebeurt niets (‘slapende accounts’);
  • ze tellen vaak minder dan 100 volgers;
  • van interactie is nauwelijks sprake, er wordt vooral gezonden;
  • de tweets zijn heel vaak saai.

We volgen eerder de predikant

Dat dit het beeld is, moeten we eerlijk onder ogen zien en niet wegwuiven. Een persoonlijk Twitter-account effectief inzetten vraagt visie, tijd en energie, een ‘zakelijk account’ zonder persoonlijk gezicht nog veel meer. Want daar zit de eerste hobbel voor een kerkelijke gemeente die present is op het sociale medium Twitter: de zogeheten ‘likeability’ van mensen op sociale media is veel groter dan van organisaties, zo blijkt. We volgen op Twitter dus eerder de predikant van een kerkelijke gemeente dan het account van de gemeente zelf.

Twitter is een handig medium om informatie en opinies te delen en biedt zo kansen om kerk midden in de samenleving te zijn.

Minstens een halfjaar actief experimenteren met Twitter

Toch is het een gemiste kans voor kerken om Twitter te parkeren als moeilijk of onbruikbaar sociaal medium. Kerken die zich online beter en effectiever willen presenteren (en daar ondersteunt Kerk-zijn online kerken bij) doen er goed aan minstens een halfjaar lang actief te experimenteren met een eigen Twitter-account.

Waarom?

  1. Twitter kan de online communicatiekracht en het profiel van een kerk flink versterken.
  2. Ook is het een ideaal medium om als kerk (publieke) informatie van bijvoorbeeld je website en Facebook-pagina nog een keer te delen via de hyperlink naar die informatie.
  3. Twitter kan lokale kerken van dienst zijn bij het contact onderhouden (via interactie) met diverse doelgroepen, onder andere geïnteresseerde niet-kerkleden.
  4. Daarbij is het een handig medium om informatie en opinies te delen en biedt zo kansen om kerk midden in de samenleving te zijn.

Relevantie van je content is inmiddels bijna het belangrijkste voor je effectiviteit op sociale media.

Hoe pak je dit aan?

Natuurlijk moet je zo’n Twitter-experiment van een halfjaar niet out of the blue als kerk gaan opzetten. Daar gaat een traject aan vooraf, zoals doelgroepbepaling en nagaan wat relevant is om via Twitter naar buiten te brengen (relevantie van je content is inmiddels bijna het belangrijkste voor je effectiviteit op sociale media).

In een vervolg op dit blog geef ik enkele handzame, werkbare tips om als lokale kerk te (her)starten met effectief twitteren. Mijn streven is om de gebruiksdrempel zo laag mogelijk te houden; kerken hebben immers geen social-media-managers in dienst die hun online presentie regelen.

1 tip alvast:

  • Geef het Twitter-account van een lokale kerk een gezicht door in de Twitter-bio te vertellen wie er namens het account twittert (bijvoorbeeld de gemeentepredikant en een andere actieve, capabele twitteraar uit de gemeente).